11 Temmuz 2011 Pazartesi

11 Temmuz'u Unutma, Srebrenitza'yı Yaşat!

*

O medeniyet beşiği denen şey(!), bir küresel savaş atlatmış. Yetmemiş bir ikincisini atlatmış. "İçindeki vahşet bu kıyımlardan sonra tükenmiştir herhalde" denmiş, bu sefer de en az başlatmak kadar kötü olan bakmak(!) zalimliğini gerçekleştirmiş...

Her insanın özünün temiz olduğuna inanırım. Bunu da birçok argümanla desteklemeyi her zaman başarmışımdır. Lakin bu ve benzeri günler, şöyle bir durup o kadar da hümanist olmamam gerektiğini hatırlatır bana. Varoluşunu barbarlığa borçlu olmasını geçtim, varlık süresinin birkaç katı süresini cehaletle geçirdi, bu Şey(!). O da yetmez gibi, gitmiş insanlığın şahit olduğu feci büyüklükte -hem de- 2 tane savaş armağan etmiş bizlere. Onunla da yetinememiş olsa gerek, gözlerinin önünde sayısını tam olarak bilemediğimiz ama resmi kayıtlara göre 8372 kişinin topluca katledilmesini gayet pişkince izlemiş.

Şimdi bu tabloya bakarak lütfen birisi söylesin bana, nasıl bu inanışıma devam edeceğim ben. Nasıl, her gördüğüm insana iyi duygular beslemeye devam edeceğim? Diyelim ki bazı insanların bazı yanlış hareketleri var, nasıl bu bazı insanların birgün değişeceğine inanacağım? Bu inancımı korumayı nasıl başarıp, nasıl diyalog kurmaya devam edeceğim?

Ümitsizlik, bazen gerçekten de çalınacak yegane kapı oluyor...

...

... Ama mü'mine ye's yok! Yine de tüm bu olanlara rağmen, en azından bir daha böylesine vahşetlere şahit olmamamız için yada en azından şahit olacaksak bile bu denli şedit bir şeye şahit olmamamız için ye'se düşmemek lazım geliyor.

Tam kendimi böyle motive edecekken bir bakıyorum, yaşamının baharında gençliğinin zirvesindeki müslümanlar bugünü es geçiyorlar. Bugünü anmak yerine, biri ayrıldığı sevgili(!)sine sövüyor. Bir başkası futbol üzerine güzellemelerle meşgul...

...Ve evet yine yeniden ümitsizlik dehlizleri tek yaren oluyor, ye'si az önce listeden çıkaran bendenize!

Çok fazla ileri gitmek istemiyorum ama 16 yıl önce masum canları katleden sırplardan ne farkı var ki, bu vahşeti unutan duygu katillerinin!? Onlar zahir ahmaklıklarının gerekliliklerini yerine getiren KARANLIK ruh müsvetteleri. Peki siz? Sizin bu UNUTUŞUNUZ'u neye yoralım?

Son olarak "Pervane için ateş ne ise, Mavi Kelebek için de masumiyet odur!" der, en içlisinden bir vesSELAM çekerim, şimdilik.

Allah tüm zalimlere yeter (inşaAllah)!

*) Daha başka fotoğraf koyamadım. Kin var evet içimde, bu katliamı yapanlara. Ama bizi insan yapan şey, HAKKlı kinimizden öte içimizdeki Rahmettir. Lütfen Bosna'ya kadar gidip topraklarına su dökemiyorsak bu masumların, bari gözyaşlarımızla giderelim ruhlarının susuzluğunu!

Mehmet Bulut...

12 yorum:

  1. Eline sağlık. Çok çok çok etkili olmuş :(

    YanıtlayınSil
  2. Yüreğine sağlık. Allah hepsine rahmet etsin.

    YanıtlayınSil
  3. Sanki bana yazılmış :( Hiç haberim yoktu gerçekten. Eline sağlık. Allah rahmet eylesin.

    YanıtlayınSil
  4. :( :( :( :(

    Ağzına yüreğine sağlık. Allah rahmet eylesin.

    YanıtlayınSil
  5. Ağzına sağlık.

    Zalimler için yaşasın cehennem!

    YanıtlayınSil
  6. Yüreğine, Eline, Kalemine Sağlık..

    "Kimsecikte çıt yok.
    Gören dilsizler ve duyan lisansızlar.Olacak iş değil!.
    Dolacak olan benim gözüm değil de nedir!?"

    Sagonun sözlerini hatırlattı bana.

    Tepkisiz kalmadığın için.. bu kadar güzel ve samimi yazdığın için.. o sadece durup bakanlara karşılık da tarafın nasıl belirleneceğini gösterdiğin için.. EyvALLAH!!!

    YanıtlayınSil
  7. Daha şimdi yazıyı okuyunca böyle bir şeyden haberim oldu. Bosna Bosna deyip duruyoruz ama nedir hiç haberim yoktu. Yazı sanki bana yazılmış. Gerçekten utandım :(

    Ağzınıza sağlık.

    YanıtlayınSil
  8. :( :(
    Biz ne hale gelmişiz böyle? Kendimi duyarlı birisi zannediyorum ben de. Hiç haberim yok böyle bir şeyden. Cidden utanç duyuyorum. Sağolasın, en azından bundan sonra 11 temmuzları daha bir duyarlı geçirmeye çalışacağım.

    Yazı çok sert ve güzel olmuş eline koluna ağzına sağlık...

    YanıtlayınSil
  9. Yüreğine sağlık arkadaşım!

    YanıtlayınSil
  10. Yemin ediyorum la'l oldum... Kaç kere okudum hatırlamıyorum hem de peşpeşe...

    Eline yüreğine sağlık. Tutma kendini bence. Söv say...

    YanıtlayınSil
  11. Tam 1 yıl önce bugün için yazılmış bir yazı.
    Duyarlılığın için ve Vefa için tekrar tekrar Okudum.

    Eline Sağlık!.

    YanıtlayınSil

Yorumunuz blog sahibinin onayından sonra yayınlanacaktır.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...